អ្វីទៅជាកញ្ចប់ថវិកាជាតិ?

ថវិកាជាតិ​ ឬលុយជាតិ​ គឺជាកញ្ចប់លុយរបស់ប្រទេសជាតិណាមួយ​ ចុះលុយនេះបានមកពីណា?​ គឺបានពីរដ្ឋ​ ឬរដ្ឋាភិបាលប្រមូលពន្ធពីប្រជាពលរដ្ឋលើគ្រប់វិស័យ​ គ្រប់សារពើ​ សេវា​ ទំនិញប្រើប្រាស់ក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ពលរដ្ឋ​ ដកហូតពន្ធនាំចូលនាំចេញទំនិញពីក្រុមហ៊ុន​ ឈ្មួញ​ រដ្ឋចាត់ចែងវិនិយោគធនធានធម្មជាតិ​ ដូចជារ៉ែ​ ព្រៃឈើ​ ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច…អោយក្រុមហ៊ុនជាតិ​អន្តរជាតិយកចំណូលចូលរដ្ឋ​ បានពីវិស័យទេសចរណ៍​ បានពីណាទៀត​? ការខ្ចីបុលពីបរទេស​ ពីធនាគារពិភពលោក​និងស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិផ្សេងៗ​ ជំនួយឥតសំណង​ពីប្រទេសជាមិត្ត…។ល។ អ្នកណាគ្រប់គ្រងចាត់ចែងថវិការជាតិ?​ គឺគណបក្សនយោបាយដែលប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនបោះឆ្នោតអោយទៅអង្គុយកៅអីរដ្ឋ​ ដែលក្លាយជាភ្នាក់ងាររដ្ឋ​ ថ្នាក់​ជាតិ​ ថ្នាក់ក្រោមជាតិ​ និងថ្នាក់មូលដ្ឋានស្រុក​ ឃុំ​ ភូមិ​។​ ថវិកាជាតិចាយទៅលើអ្វី?​ ចាយលើការអភិវឌ្ឍន៍ហេត្ថារចនាសម្ពន្ធ័គ្រប់ប្រភេទ​ សេវាសាធារណៈគ្រប់វិស័យសម្រួលដល់ការរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋអោយមានផាសុភាព​ សុខមាលភាពល្អ​ ដូចជាផ្លូវថ្នល់​ ទំនប់ប្រឡាយ​ អគ្គីសនី​ សាលារៀន​ មន្ទីរពេទ្យ​ សំណង់អាគាររដ្ឋ​ បើកប្រាក់ខែមន្រី្តរាជការ…​។ល។​ បក្សកាន់អំណាចមានកាតព្វកិច្ចធ្វើ​ ឬអនុវត្តកិច្ចការរដ្ឋ​ ការអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិលើគ្រប់វិស័យដោយយកលុយជាតិមកធ្វើ​ មិនមែនយកប្រាក់ឯកជនក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួនមកធ្វើទេ​ ដូច្នេះរាល់សមិទ្ធិផលដែលកើតចេញពីការកសាងអភិវឌ្ឍន៍គឺជាសមិទ្ធិផលជាតិសំរាប់ជាប្រយោជន៍រួមសាធារណៈដែលប្រជាជនទូទៅទទួលផល​ ដោយមិនរើសអើងនិន្នាការបក្សនយោបាយឡើយ។ រីឯគណបក្សក្រៅរដ្ឋាភិបាល​ ឬបក្សជំនាស់និងប្រជាជនទូទៅ​ វិស័យឯកជននានា រួមទាំងអង្គការសង្គមស៊ីវិល…មានសិទ្ធិចូលរួមក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍​ជាតិ​ មានសិទ្ធិ […]

ត្រួសៗពីកសិកម្មប្រទេសថៃ

ប្រជាជនថៃ ១៣លាននាក់ជាកសិករ ដែលភាគច្រើននៃកសិករថៃមានដីកសិកម្ម៨ហិតា(៥០​រ៉ៃ)ក្នុងមួយគ្រួសារ ថៃអាចផលិតទឹកដោះគោស្រស់២៨០០តោនក្នុង១ថ្ងៃ ឬលើស១លានតោនក្នុង១ឆ្នាំ(២០១៥)។៤០%នៃទឹកដោះគោប្រើប្រាស់ក្នុងកម្មវិធីទឹកដោះគោរបស់សាលារៀន។ថៃគឺជាប្រទេសផលិតទឹកដោះគោធំបំផុតតំបន់នៅអាស៊ាន។ តាមរបាយការរបស់អង្គការស្បៀង និង កសិកម្មនៃសហប្រជាជាតិ(FAO)បានប៉ាន់ប្រមាណថាមាន២០០០០ កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមចង្រឹតលក្ខណៈគ្រួសារនៅ៥៣ខេត្ត នៃ ៧៦ខេត្តរបស់ថៃ។ ថៃជាប្រទេសធំទី៣ ដែលផលិតប្រេងដូងនៅលើពិភពលោកដែលផលិតបាន ២លានតោនក្នុងឆ្នាំ ស្មើនិង ១.២% នៃកាផលិតរបស់ពិភពលោក។ ថៃជាប្រទេសធំបំផុត ដែលផលិតនិងនាំចេញកៅស៊ូនៅលើពិភពលោកដែលផលិតបាន ៤.៣ ទៅ ៤.៥ លានតោនក្នុងឆ្នាំ។ ថៃជាប្រទេសនាំចេញស្ករធំបផុតទី២ ក្នុងពិភពលោកបន្ទាប់ពីប្រេស៊ីល។ ថៃអាចផលិតបាន ២៨ ទៅ​៣០លានតោនក្នុងមួយឆ្នាំមើមដំឡូងមីស្រស់ ដែលមានកសិករដាំដុះ៥០ម៉ឺនគ្រួសារនៅក្នុង៤៨ខេត្ត។ ថៃជាប្រទេសលេខ១ ខាងផលិតនិង​នាំចេញ​ផ្លែធូរេន ដែលផលិតបាន​៧០ម៉ឺនតោនក្នុងមួយឆ្នាំ ។ធូរេនភាគច្រេើនទៅកាន់ប្រទេសចិននិងហុងកុង   ប្រភព៖wikipedia

ឧបសគ្គបង្ហាញពីឱកាស

មានស្ដេចមួយអង្គមានទ្រព្យសម្បត្តិមហាសារបានសាកចិត្តអ្នកធ្វើដំណើរតាមដងផ្លូវមួួយ។ ស្តេចនោះបានយកផ្ទាំងថ្មធំមួយដាក់នៅចំកណ្តាលផ្លូវរួចលាក់កាក់មាស នៅក្រោមថ្មនោះ។ បន្ទាប់មកគាត់បានលាក់ខ្លួននៅក្បែរនោះដើម្បីមើលថាតើអ្នកណានឹងព្យាយាមយកថ្មដ៏ធំសម្បើមចេញពីផ្លូវ។ មនុស្សទីមួយដែលត្រូវឆ្លងកាត់នោះគឺជាអ្នកជំនួញ គេមិនបានយកដុំថ្មនោះចេញទេដោយគ្រាន់តែដើរជុំវិញនិងរអ៊ូរទាំ។ មានមនុស្សពីរបីនាក់បានបន្ទោសថាព្រះមហាក្សត្រមិនថែរក្សាផ្លូវថ្នល់។ គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេព្យាយាមរើដុំថ្មនោះទេ។ នៅទីបំផុតកសិករម្នាក់ដែលដៃរបស់គាត់ពោរពេញដោយបន្លែ។ នៅពេលដែលគាត់បានទៅជិតផ្ទាំងថ្មហើយដាក់បន្លែចុះ ហើយគាត់ហើយព្យាយាមរុញដុំថ្មទៅម្ខាងផ្លូវ។ គាត់ខំប្រឹងប្រែងជាច្រើនដងប៉ុន្តែចុងក្រោយគាត់បានទទួលជោគជ័យ។ បន្ទាប់មកកសិករបានឃើញហិបតូចមួយដែលពោរពេញដោយកាក់មាសនិងលិខិតមួយច្បាប់របស់ស្តេច។ស្តេចបាននិយាយថាកាក់មាសនេះគឺជារង្វាន់សម្រាប់អ្នកក្នុងការដែលយកដុំថ្មពីផ្លូវ។ ស្តេចបានបង្ហាញកសិករនូវអ្វីដែលយើងជាច្រើននាក់មិនយល់។ ឧបសគ្គទាំងអស់បង្ហាញពីឱកាសដើម្បីកែរលម្អស្ថានភាពរបស់យើង។

ទស្សនៈសត្វដំរី

បុរសម្នាក់បានឆ្លងកាត់កន្លែងមួយភ្លាមៗនោះគាត់ឃើញដំរីដែលជាសត្វធំ ត្រូវបានដោយចងជើងដោយខ្សែពួរតួចមួយ ដោយគ្មានច្រវ៉ាក់​ និងគ្មានទ្រុង។ វាច្បាស់ណាស់ថាសត្វដំរីអាចផ្តាច់ចេញពីចំណងនេះបានប៉ុន្តែហេតុអីវាអាចធ្វើមិនបាន។   គាត់បានឃើញគ្រូបង្វឹកម្នាក់នៅក្បែរនោះហើយបានសួរថាហេតុអ្វីបានជាសត្វទាំងនេះបានឈរនៅទីនោះហើយមិនបានព្យាយាមរត់ចេញ។ គ្រូបង្វឹករូបនេះបាននិយាយថា “ពេលពួកគេនៅតូចយើងប្រើខ្សែពួរដូចគ្នាដើម្បីចងពួកគេ។ នៅពេលដែលពួកគេធំឡើងពួកគេជឿថាមិនអាចផ្តាច់ខ្សែចេញបាន។ បុរសនោះភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ សត្វទាំងនេះអាចផ្តាច់ខ្សែរចំណងនៅពេលណាក៏បានប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេជឿថាមិនអាចធ្វើបានទើបពួកគេនៅតែជាប់ចំណងដូចដែលយើងបានឃើញនេះ។ តើមានមនុស្សប៉ុន្មានដូចសត្វដំរី ដែលជឿថាមិនអាចធ្វើអ្វីមួយបានដោយសារតែយើងធ្លាប់បរាជ័យពីមុនមក? បរាជ័យគឺជាផ្នែកមួយនៃការរៀនសូត្រ យើងមិនគួរបោះបង់ការតស៊ូក្នុងជីវិតឡើយ។

តើអ្នកគួរសន្សំប្រាក់ប៉ុន្មាននៅតាមដំណាក់កាលផ្សេងៗនៃជីវិតរបស់អ្នក

តើអ្នកចង់មានឯករាជ្យផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុផ្ទាល់ខ្លួនដែរឬទេ? វាមានន័យថាមានលុយគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើដោយមិនចាំបាច់ព្រួយបារម្ភអំពីស្ថានភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់អ្នក។ ខ្ញុំដឹងថាការសន្សំអាចជាការពិបាកណាស់។ ប៉ុន្តែខ្ញុំបានរកឃើញថាការមានភាពតឹងរ៉ឹងខ្លាំងជាមួយការសន្សំអាចធ្វើឱ្យអ្នកមានការភ្ញាក់ផ្អើល។ អ្នកមិនចាំបាច់កាត់ផ្តាច់រាល់រឿងរីករាយក្នុងជីវិតរបស់អ្នកដើម្បីសន្សំលុយនោះទេ។ ជាគំនិតខ្ញុំ? កុំមានភាពតឹងរ៉ឹងពេកចំពោះខ្លួនអ្នកអំពីកាសន្សំ អ្នកអាចមានភាពសប្បាយរីករាយខណៈពេលដែលអ្នកសន្សំសំចៃឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពេលអនាគត។ នេះអាចទៅរួចបាន, អ្នកអាចធ្វើវាបាន! សូមមើលអ្វីដែលអ្នកអាចធ្វើឱ្យការសន្សំងាយស្រួល: ច្បាប់សំខាន់ៗដែលត្រូវអនុវត្តនៅពេលអ្នកសន្សំប្រាក់ អ្នកមិនចាំបាច់មានផលបូកជាក់លាក់ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញអ្នកគួរតែមានភាគរយជាក់លាក់។ ភាគរយពិតប្រាកដមានសារៈសំខាន់ពីព្រោះភាគរយនឹងប្រែប្រួលដោយសារប្រាក់ចំណូលនិងប្រាក់ចំណេញកើនឡើងឬថយចុះដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ជីវភាព។ អ្នកមិនចាំបាច់បង្កើនអត្រាចំណាយរបស់អ្នកឱ្យសមស្របនឹងប្រាក់ចំណូលរបស់អ្នកឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញអ្នកគួរបង្កើនភាគរយនៃការសន្សំរបស់អ្នកប្រសិនបើអ្នករកឃើញថាអ្នកមានប្រាក់ច្រើនទៀតបន្ទាប់ការចំណាយ។ ការទិញមាស, ប្រាក់, ពេជ្រ ទុកអាចជាគំនិតគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ដើម្បីសន្សំប្រាក់ តើអ្នកគួររក្សាទុកប៉ុន្មាននៅតាមដំណាក់កាលផ្សេងៗនៃជីវិតរបស់អ្នក ១.ដំណាក់កាលនៃការចាប់ផ្តើមអាជីពរបស់អ្នក នៅដំណាក់កាលនេះអ្នកប្រហែលជាស្ថិតនៅក្នុងអាយុ 20 ឆ្នាំហើយការសន្សំប្រាក់គឺមិនទំនងជាមានអាទិភាពទេដោយសារតែមានការចំណាយច្រើន។ ទោះជាយ៉ាងណាវាជាការសមហេតុសមផលដែលអ្នកគួរតែមានបំណងដើម្បីសន្សំប្រាក់ 25% នៃចំណូលសរុបរបស់អ្នកជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នេះមានន័យថាអ្នកគ្របដណ្តប់រាល់ចំណាយរបស់អ្នក (រាប់បញ្ចូលទាំងការសងបំណុល) ដោយត្រូវប្រាកដថាមិនលើសពី75% នោះទេ។ ប្រសិនបើអ្នករៀបចំផែនការរបស់អ្នកឱ្យបានត្រឹមត្រូវនោះអ្នកនឹងអាចសន្សំសំចៃឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពេលអនាគត។ ២.ដំណាក់កាលនៃការចិញ្ចឹមគ្រួសារ នៅក្នុងដំណាក់កាលនេះអ្នកមានអាយុ 30 ឆ្នាំ 40 […]

នេះគឺជាពេលដែលខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំគួរតែឈប់ពីការងារហើយចាប់ផ្តើមដំណើរការពេញម៉ោងជាមួយអាជីវកម្មរបស់ខ្ញុំ

នៅពេលចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មមួយសំណួរដ៏ធំបំផុតមួយសម្រាប់សហគ្រិនអាចជាពេលដែលត្រូវឈានជើងចូលនិងឈប់ពីការងាររបស់អ្នក។ សម្រាប់អ្នកខ្លះនិយាយអំពីការលោតចូលទៅក្នុងវិធី “carpe diem” ខណៈដែលអ្នកផ្សេងទៀតចូលចិត្តចាប់ផ្តើមដោយសន្សឹមៗ។ លោក Ray Chanអ្នកជំនួញ ហុងកុង វ័យ 34 ឆ្នាំ និងសហស្ថាបនិករបស់គាត់ចំនួន 4 នាក់បានបើកគេហទំព័រ 9GAGនេះអស់រយៈពេលបួនឆ្នាំរហូតដល់ពួកគេរកប្រាក់ចំណូលបានក្នុងការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ។ លោកចាន់អគ្គនាយក 9GAG ដែលធ្វើការជាអ្នកគ្រប់គ្រង់ផលិតផលនៅក្រុមហ៊ុនaNobiiដែលជាវេទិកាអនឡាញសម្រាប់អ្នកស្រឡាញ់សៀវភៅបានចាប់ផ្តើមធ្វើការក្រុមហ៊ុននេះជាលើកដំបូងក្នុងឆ្នាំ 2008 ។គាត់បាននិយាយថា “យើងរកលុយបានខ្លះប៉ុន្តែយើងនៅតែធ្វើការរាល់ថ្ងៃរហូតមកដល់ពេលនេះ ដើម្បីអាចចំណាយប្រាក់ខែគោលលើការងារលើអាជីវកម្មរបស់យើង” ។  ក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំចាប់តាំងពីគេហទំព័រដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាវេទិកាសម្រាប់អ្នកបង្កើតអ៊ីនធឺណេតបានប្រមូលផ្ដុំអ្នកគាំទ្រជាង 100 លាននាក់ទូទាំងពិភពលោកតាមរយៈFacebook និង Instagram ដោយរកប្រាក់ចំណូលតាមរយៈការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម។ លោកចាន់បាននិយាយថា “យើងជឿជាក់ថាក្រុមហ៊ុនយើងកាន់តែរីកចំរើនប្រសិនបើយើងអាចធ្វើការពេញម៉ោងនៅ 9GAG ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយចាន់និងមិត្តរួមគ្នារបស់គាត់ចំនួនបួនរូបបានទៅម្នាក់ម្ដងៗ។ ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ឈ្មោះគ្រីស បានធ្វើការពេញម៉ោងនៅក្រុមហ៊ុនរបស់គាត់ 9GAG​ ហើយគេបានធ្វើការក្រៅម៉ោងនៅចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់អាហារលឿន (Fast-Food)ផងដែរ។ សហស្ថាបនិកបីនាក់ទៀតរបស់ក្រុមហ៊ុន 9GAG គឺ Derek Chan, Marco Fung និង Brian Ya ។ ចាន់បានទទួលស្គាល់ថាផ្លូវរបស់ពួកគេគឺមានលក្ខណៈ “អភិរក្ស” ច្រើនជាងសហគ្រិនមួយចំនួនផ្សេងទៀត។ គាត់និយាយថានេះគឺជាផ្នែកមួយនៃប្រវត្តិគ្រួសារដែលមានលក្ខណៈជាអ្នកធ្វើការ។ លោកចាន់បាននិយាយថាឪពុកម្តាយរបស់គាត់តែងតែបង្រៀនគាត់ថាគាត់គួរតែផ្តោតលើការស្វែងរកការងារដែលមានស្ថេរភាព។ប៉ុន្តែលោកក៏បាននិយាយផងដែរថាវិធីសាស្រ្តបន្តិចម្តង ៗ បានអនុញ្ញាតឱ្យស្ថាបនិកសាកល្បងគំនិតខុស […]

ទឹកតែលោកតា៖ យុទ្ធសាស្ត្ត្រទាក់ទាញការលក់ផលិតផល

នៅមុខហាងលក់ទំនិញមួយមានលោតាចាស់ម្នាក់អង្គុយចាំចាក់ទឹកតែ និងផឹកទឹកតែកំដរភ្ញៀវ និងមនុស្សម្នាដែលដើរកាត់មុខហាង មិនខ្វល់ថាពួកគេបានទិញទំនិញឬមិនទិញទំនិញនោះឡើយតែលោកតារាប់រកដោយទឹកចិត្តត្រេកអរ សម្តីរស់រាយរាក់ទាក់ និងទឹកមុខស្រស់ស្រាយជានិច្ច ។ ការចាក់ទឹកតែល្អៗ និងឆ្ងាញ់ៗឲ្យភ្ញៀវ និងមនុស្សម្នាដើរកាត់មុខហាងញុំាជាប្រចាំ ត្រូវបានកូនចៅដែលជាម្ចាស់ហាងមានការរង្គៀសចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ហើយក៏ទ្រាំមិនបានក៏ស្នើសុំឲ្យលោកតាបញ្ឈប់ការធ្វើសកម្មនោះទៅ ព្រោះពួកគេយល់ថា លោកតាបានធ្វើឲ្យគេខាតបង់ថវិកាយ៉ាងច្រើនដោយសារតែតម្លៃតែល្អៗទាំងនោះ ប៉ុន្តែលោកតាបានប្រាប់ទៅកូនចៅវិញថា លោកតាសុំធ្វើវាបន្តទៀតត្រឹមតែកន្លះឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់មកលោកតានឹងឈប់ធ្វើវាហើយ ហើយលោកតានឹងសងថ្លៃតែនោះទាំងអស់វិញជាមិនខាន ។ ការធ្វើសកម្មរបស់លោកតាបានធ្វើឲ្យកូនចៅខ្លះគិតថា លោកតាប្រហែលជាអផ្សុកខ្លាំងហើយចង់មានមនុស្សមកផឹកតែកំដរ លោកតាមិនដឹងថាតែដែលលោកតាឆុងឲ្យគេញុំានោះមានតម្លៃថ្លៃប៉ុណ្ណានោះទេ ឯកូនចៅខ្លះគិតថា លោកតាមិនបានយល់ដឹងពីការចំណាយ ឬប្រាក់ចំណេញរបស់អាជីវកម្មឬការរកស៊ីនោះទេ ឬក៏ថាលោកតាជាមនុស្សយ៉ាងនេះយ៉ាងនោះជាដើម ។ មួយឆ្នាំក្រោយមកហាងលក់ទំនិញនោះបានក្លាយទៅជាហាង ដែលមានភ្ញៀវច្រើន និងលក់ដាច់ជាងគេ ។ នៅពេលដែលបាត់លោកតា ភ្ញៀវជាច្រើនក៏បានសួររកលោកតា និងបានប្រាប់ម្ចាស់ហាងថា ពួកគាត់បានចងចាំកន្លែង និងទំនិញដែលត្រូវទិញនៅហាងនេះ គឺដោយសារតែនឹកឃើញដល់លោកតារស់រាយនិងចិត្តល្អ ដែលតែងតែចាក់ទឹកតែឆ្ងាញ់ៗឲ្យពួកគាត់ហូបកន្លងមក ដូចនេះពេលណាគេចង់ទិញទំនិញពួកគេក៏មកទីនេះតែម្តង ។ សម្តីទាំងនោះបានធ្វើកូនចៅដែលជាម្ចាស់ហាងស្រក់ទឹកភ្នែក និងនឹកឃើញដល់ទង្វើ និងគុណបំណាច់របស់លោកតា ហើយក៏បានយល់ថា តាមពិតលោកតាគឺជាមនុស្សឆ្លាត មានទស្សនៈវិស័យវែងឆ្ងាយ និងជាអ្នកជំនួញដ៏ពូកែម្នាក់ ។ សម្រាំងគតិសំខាន់ៗ៖ ១. […]

ជំនឿជាធាតុផ្សំសំខាន់ដំបូងក្នុងការចាប់ផ្តើមអាជីវកម្ម

មិត្តភក្តិខ្ញុំម្នាក់ជាធុរកិច្ចជើងខ្លាំង គេរកបានចំណូលច្រើនម៉ឺនដុល្លា ដោយគេមានជំនឿផ្ទាល់ខ្លួនថាការធ្វើធ្វើធុរកិច្ចមានធាតុផ្សំបីយ៉ាង៖ 1.មនុស្ស​៖ភាគហ៊ុនវិនិយោគដ៌ល្អ 2.ឱកាស៖កាវិនិយោគដែលត្រូវចំឱកាស 3.ប្រាក់៖ប្រាក់ដើមទុនដែលមានគ្រប់គ្រាន់           គេអធិប្បាយថា កត្តា​បីយ៉ាងនេះកម្រចូលមកដល់ក្នុងពេលព្រមគ្នាតែមួយណាស់ ភាគច្រើនមានតែ1ឫ2ប៉ុណ្ណោះ។ពេលខ្លះជួបមនុស្សល្អគួតែអាចរួមធ្វើធុរកិច្ចជាមួយគ្នាបានតែមិនដឹងថាចង់ធ្វើអ្វីឬក៌មិនទាន់មានដើមទុនគ្រប់គ្រាន់។ ពេលខ្លះ​វិញទៀតមានប្រាក់ហើយតែមើលមិនឃើញឱកាសខាងធុរកិច្ចឬគ្មានមនុស្សទុកចិត្តអាចមកសហការជាមួយគ្នា។គេប្រាប់ថា​ តួនាទី​ចម្បងរបស់ធុរជនត្រៀមបានល្អតែមួយអាចចាប់ផ្តើមបានហើយ​ បន្ទាប់មកព្យាយាមរកកត្តា២យ៉ាងដែលនៅសល់ដើម្បីបំពេញបន្ថែម។អ្វីដែលសំខាន់បើមាន1មុខហើយចាប់ផ្តើមធ្វើវាអោយពិតប្រាកដ​ យ៉ាងហោចណាស់​ក៌បានចាប់ផ្តើមវាដែរ។   ប្រភព​៖ឪពុកអ្នកមានបង្រៀនធុរកិច្ចជន

ពេលអ្នកឈឺកគួរជៀងវាងម្ហូបទាំងនេះ

អាហារដែលមានជាតិខ្លាញ់ : អាហារដែលមានជាតិខ្លាញ់ខ្ពស់ ផ្លែអាវូកាដូ, ឈីស, សូកូឡាខ្មៅ,ស៊ុត,ត្រីដែលមានជាតិខ្លាញ់ច្រើន។               ២.អាហារដែលមានជាតិអាស៊ីត ដូចជាក្រូច និងផ្លែ ស្ត្រប៊ឺរី ៣.អាហារដែលមានជាតិហឹរ មានដូចជា៖ ម្ទេស ខ្ទឹមស